شمس الدين حافظ

923

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى )

» دارد ، مىتوان « گريان » را مرجح دانست . » دكتر همايون‌فرخ ؛ شاعر ساحر ، ص 206 : - د - « . . . از جمله غزلهائيست كه حافظ در دوران دربه‌درى « شاه شيخ ابو اسحاق » [ يكى از امرا و شهرياران فارس ، معاصر با حافظ ] سروده و . . . به مشايخ شهر تعريض دارد و پاسخيست به اعتراض كسانى كه به [ خواجهء شيراز ] تكليف مىكرده‌اند : دست از پيروى « مسلك و طريقت عشق و ملامت » بردارد و . . . [ خلاصهء شرح ( مقطع - ) بيت آخر غزل اينست كه ] به گواه سفينهء غزلهايم : تنها من هستم كه در غم فراق بىكران شاه شيخ ابو اسحاق ، غزلهائى ناب و آبدار « مانند در » سروده و در اين دريا [ - درياى بىكران غم فراق . . . - ] درهاى سخن را پرورده‌ام . . . » . مجلّد اول ، بخش دوم ، از صفحات 657 و 663 « حافظ خراباتى » پژوهنده ركن‌الدين همايون‌فرخ - چاپ 1351 ه‍ . ش .